
Özlemek denen fiili en yoğun yaşadığım şu günlerde hiçbir şey önemli gelmiyor gözüme. Öyle ki her şeye meraklı olan aklım fikrim tek bir kişide takılı kaldı. Olmuyor, gitmiyor. Söküp atamıyorum aklımdan, silmek fiili bu sefer çok zor geliyor. Unutmak ne beynimin faaliyete dökebildiği bir fiil ne de kalbimin. Öyle zor ki gözünü her açtığında sadece tek bir insanı düşünmek, öyle acı verici ki.
Gökyüzü, o bile alamıyor içimdeki huzursuzluğu. Yıldızlar, zaten uzun zamandır yoklar görüş açımda. Ah, işte bu yüzden olmalı bir teleskobum; istediğim her zaman görebilmek için sizi. İstediğim her zaman ulaşabildiğim tek varlık olmalısınız belki de. Her gece uyumadan uzun uzun sohbet ettiğim en yakın sırdaşım..
Geceler daha bi karanlık sanki, nerede o mavinin tonlarına aşık olduğum akşamlar.
Özledim, gökyüzünün her rengini özledim.
Şöyle bir bakınca aklım tek bir yere takılı kalınca özlediğim şeyler artıyormuş adeta.Kitaplarım, onlarıda çok özledim.
Demir attığınız aklımda artık kalkış vaktiniz bayım, lütfen daha fazla canımı yakmayın. Sizi her gün düşünmek ama görememek yeteri kadar acı veriyorken bir de siz iyice yerleşmeyin aklıma. Daha fazla özletmeyin kendinizi, bir fiili bu kadar zora koşmayın.
Gelin bayım, bitsin özlemim ve tekrar gülümseyebileyim gülüşünüzle.
Ben sizin beni gülümsetebilmenizi seviyorum.
Sizinle gülümsemeyi.
Sizinle olan fiiller çok kıymetli bayım, unutmaya utanılacak anlar.




